Gdańsk 1807

Opis

Oblężenie Gdańska w 1807 roku należało do najważniejszych operacji oblężniczych wojen napoleońskich, a jego wynik miał istotne znaczenie dla dalszego przebiegu kampanii przeciwko Prusom i Rosji. Zdobycie tej nadbałtyckiej twierdzy pozwalało Napoleonowi zabezpieczyć linie komunikacyjne Wielkiej Armii, przejąć zasoby zgromadzone w gdańskich magazynach oraz wyeliminować zagrożenie związane z możliwością wykorzystania portu przez siły koalicji. Wydarzenia rozgrywające się pod Gdańskiem stanowią zarazem szczególnie interesujący przykład sztuki oblężniczej początku XIX wieku, w której działania piechoty i artylerii ściśle łączyły się z pracami inżynieryjnymi, organizacją zaplecza oraz wykorzystaniem uwarunkowań terenowych.

Monografia Patrycjusza Malickiego Gdańsk 1807. Oblężenie i obrona nadbałtyckiej twierdzy przedstawia szczegółową rekonstrukcję działań wojennych prowadzonych od przygotowań pruskiego garnizonu do obrony, poprzez operacje X Korpusu Wielkiej Armii dowodzonego przez marszałka François-Josepha Lefebvre’a, aż po kapitulację twierdzy i bilans oblężenia. Autor analizuje stan gdańskich fortyfikacji, organizację i wyposażenie wojsk, możliwości artyleryjskie, zaopatrzenie oraz rolę służb inżynieryjnych. Osobną uwagę poświęca udziałowi wojsk polskich generała Jana Henryka Dąbrowskiego i zdobyciu Tczewa w lutym 1807 roku.

Zasadniczą część opracowania stanowi chronologiczna analiza blokady, przygotowań do bombardowania oraz kolejnych etapów regularnego oblężenia. Szczegółowo przedstawiono potyczki i wypady obrońców, walki o wysunięte umocnienia, budowę paraleli i aproszy, działania artylerii, zdobycie Ostrowa oraz próbę odsieczy pod Wisłoujściem. Rekonstrukcja tych wydarzeń pozwala ukazać nie tylko przebieg poszczególnych starć, lecz także znaczenie decyzji dowódczych, współdziałania różnych rodzajów wojsk i systematycznego przełamywania kolejnych elementów obrony twierdzy.

Publikacja wykracza poza tradycyjny opis kampanii wojennej, ukazując oblężenie jako złożone przedsięwzięcie militarne, logistyczne i organizacyjne. Szczegółowość analiz, rozbudowany aparat naukowy oraz wykorzystanie materiałów kartograficznych i ilustracyjnych czynią z niej wartościowe opracowanie dla badaczy epoki napoleońskiej, historyków wojskowości, specjalistów zajmujących się dziejami fortyfikacji, a także czytelników zainteresowanych historią Gdańska i Pomorza na początku XIX wieku.

Książka ukazuje się w serii naukowej Wydawnictwa Naukowego FNCE „Z dziejów Europy Środkowo-Wschodniej”.

PRZEDSPRZEDAŻ! PREMIERA 9 LISTOPADA

Patrycjusz Malicki (ur. 30 lipca 1977 w Świdnicy) – polski historyk, specjalizujący się w historii nowożytnej, historii Europy, historii wojskowości, ze szczególnym uwzględnieniem doby napoleońskiej, czasów fryderycjańskich, publicysta, nauczyciel. Ukończył studia na kierunku historia na Uniwersytecie Wrocławskim z tytułem magistra. W 2006 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Militarne i ekonomiczne skutki obecności wojsk Wielkiej Armii na Śląsku w latach 1806–1808 napisanej pod kierunkiem prof. Teresy Kulak. Od 2006 r. pracuje jako nauczyciel historii w I Liceum Ogólnokształcącym im. J. Kasprowicza w Świdnicy. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z historią wojskowości, historią twierdz pruskich na Śląsku, wojen napoleońskich a także historią regionalną.

Do najważniejszych publikacji naukowych należą: Wielka armia Napoleona na Śląsku 1806–1808, Wrocław-Racibórz 2008; „Wojna twierdz” na Śląsku 1806–1807 w świetle pamiętników, oprac. Patrycjusz Malicki, Jarosław Szymański, Katowice 2008; 1806: Jena-Auerstädt, Oświęcim 2014.