U podstaw filozofii bezpieczeństwa

Opis

Pojęcie bezpieczeństwa wywodzi się z języka łacińskiego. W języku tym pojęciu bezpieczeństwa odpowiada słowo securitas, które wywodzi się z wyrażenia sine cura, gdzie sine znaczy bez, cura natomiast to troska, staranie (staranność), dbanie o kogoś lub o coś lub też obawa, niepokój i zatroskanie o coś.

Niezwykłe i stale rosnące zainteresowanie problematyką bezpieczeństwa należy do najbardziej znamiennych znaków naszych czasów. Ma ono charakter nie tylko teoretyczny, wyrażający się rosnącą liczbą prowadzonych badań w zakresie bezpieczeństwa, wielkością publikacji będących ich rezultatem, stale powiększającym się gronem uczonych zajmujących się kwestiami bezpieczeństwa, pojawieniem się coraz to nowych instytucji wyspecjalizowanych w zakresie badań dotyczących bezpieczeństwa oraz wysokością przeznaczanych na te badania środków, ale i praktyczny, przejawiający się w tym, że bezpieczeństwo zaczyna zajmować coraz to istotniejsze miejsce w życiu poszczególnych jednostek, rodzin, lokalnych wspólnot, państw czy organizacji międzynarodowych. Jedną z konsekwencji tych procesów jest pojawianie się najrozmaitszych dyscyplin, które bezpieczeństwo chcą traktować jako pierwszorzędny obszar swoich zainteresowań. Jakkolwiek z dyscyplinami tymi mamy już jakiś czas do czynienia, to jednak wszystkie one wciąż pozostają dyscyplinami in statu nascendi, podobnie jak samo pojęcie bezpieczeństwa, które jest pojęciem tak niejasnym i tak różnorako rozumianym, że wciąż wymaga doprecyzowania i dookreślenia.

Ze wstępu