Trudne sąsiedztwo

Opis

Przeobrażenia zachodzące na przełomie lat osiemdziesiątych oraz dziewięćdziesiątych XX wieku na obszarze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich doprowadziły do powstania nowych państw na mapie Europy i tym samym zasadniczo wpłynęły na zmianę geopolitycznego położenia Polski, a także krajów należących do Unii Europejskiej, które musiały przygotować nowe ramy współpracy z państwami tego regionu Europy. Przed Polską stanęły natomiast nowe wyzwania związane z określeniem głównych kierunków polityki zagranicznej państwa. Przystąpienie Polski do struktur organizacyjnych Zachodniej Europy, takich jak NATO i UE, spowodowało konieczność weryfikacji dotychczas prowadzonej polityki wobec jej wschodnich sąsiadów, w tym i Białorusi.

Zasadniczym celem niniejszej monografii jest uzyskanie odpowiedzi na następujące pytanie badawcze: Jakie były główne determinanty polskiej polityki wobec Białorusi i w jakim stopniu determinowały one jej skuteczność przez pierwsze dwadzieścia lat wzajemnych relacji? Analizując poszczególne determinanty dotyczące polityki zagranicznej państwa Autorka wybrała te, które jej zdaniem najbardziej determinowały politykę wobec wschodniego sąsiada: system polityczny Białorusi, relacje rosyjsko-białoruskie, możliwości kreowania polityki na forum Unii Europejskiej.

Kluczowym zadaniem dla podjęcia pracy nad powyżej wskazaną problematyką było również zdefiniowanie kategorii teoretycznej, którą jest skuteczność polityki zagranicznej państwa. Analiza teorii dotyczących skuteczności polityki zagranicznej pozwoliła na stworzenie niezbędnej dla dalszej pracy koncepcji.

Ze wstępu